sábado, 3 de marzo de 2007

Habemus PP (en Vedra)

O PP de vedra é un partido aberto. Tan aberto é que a xente entra e sae del constantemente. E non me refiro só a que cambien de "cabeza" de lista (ou de listo) constantemente, cousa esta que lle pasa a todos os partidos que non gañan eleccións. Non, a cousa é que un que hoxe está no PP de Vedra, mañá estará nunha candidatura independente e viceversa.

No PP de Vedra estivo un tal Mogo, que se apresentou as eleccións con candidatura independente, sacou tres concelleiros e despois se pasou ao PP. Os do PP que xá estaban se cabrearon ao ver que Mogo lles pasaba por encima, pero aguantaron mentres foi alcalde.

Os cuatrienios triunfais do PP de Mogo acabaron cando outra candidatura independente, AVIVE, decidiu que en Vedra había que avivar (ollo, lema de campaña real eh?: "Vota AVIVE: porque en Vedra hay que avivar"). Tanto avivaron que sacaron tres concelleiros e pactaron co PSOE o reparto dos catro anos de alcaldia: 2 anos patí e 2 pamín.

Os de AVIVE ainda se apresentaron a outras eleccións, sacaron 2 e despois se uniron ao PP, que xá estaba sen Mogo e "reformado". Mentras tanto algúns dos clásicos do PP decidiron deixalo por non sei que asuntillo de unhas listas electorais caciquís, e decidiron montar a sua propia candidatura independente.

Agora o PP de Vedra, novamente reformado, ten un blog tan participativo que non lle fan falta os comentarios (mirar pero non tocar) e, sobre todo moi modelno. Claro que a idea que teñen de modernidade no PP é un pouquiño "original": Se tes tetas e pos o logo do PP encima delas entón eres moderno!!!. Segundo din as fotos se corresponden coa "desafiante apertura e conquistas da muller dentro da nosa sociedade". A cousa é de humor, seica.

Teño curiosidade por ver o slogan da campaña do PP de Vedra. Mentres tanto, se vos parece podemos facer algúnhas suxestións:
  • Vota PP, majete.
  • Ala bin, Ala ban, Ala binbonbán, pepé, pepé, mola más. (Este é moi integrador cas culturas árabes).
  • Por unha Vedra molona que te cagas: vota PP
  • .......

martes, 27 de febrero de 2007

Vota(me) A.M.I.

Instruccións para formar un partido político para concorrir ás eleccions municipais:
  1. Zangarse con todos os partidos políticos xá existentes. Pódese usar a típica fórmula "son todos iguais e hai que dar un ar novo á política municipal", ou ben a non menos típica "fai falta responder as necesidades reais dos veciños".
  2. Buscar quen poña os cartos para a campaña. O empresariado local é unha canteira moi fructífera para este fin: só fai falta buscar entre aqueles que non pillaron cacho na última lexislatura e prometerlles, por exemplo, tres ou catro farolas de alumeado público na sua factoria.
  3. Facer a lista. Chupao, quen mais quen menos é capaz de xuntar unha ducia ben plantada de posibeis candidatos. Iso si: há que poñer cota feminina e por parroquias para que se vexa que a candidatura é "representativa da realidade social do pobo".
  4. Poñerlle nome ao partido político resultante. Aquí é onde se ve que a imaxinación é un activo. Importantisimo o resultado das siglas, que deben dar unha idea clara de progrma político e as intencións da candidatura. Algúns exemplos: ARDE (Acción Republicana Democrática Española (república...iglesias..arde..., todo cadra)), ALDEA (Agrupacion para la Libertad y la Democracia en Aldea Centera (ollo, en Aldea centerita, eh? que non quede casa sin)), CIS (Candidatura Independiente por Silleda, (pensarán que manexando os inquéritos o teñen ganado..), CACA (Ciudadanos Agobiados y CAbreados, (...claro!!)), PIRATA (Partido Pirata, directamente), NOS (Nuevo Orden Social (é dizer: o noso)), etc, etc..

En Coruña temos un destes: o COR.CO.BA., Coruñeses con Buenos Argumentos. Este partido está liderado por Fernando Rodríguez Corcoba, ex-PP, e o seu nome se debe a que o seu ideario político é coruñesista. Polo menos o era, porque agora o presidente do CORCOBA abandona o partido por considerar que ten un "enfoque demasiado personalista". Meu pobre..

viernes, 23 de febrero de 2007

Carlus Marquesis

Con isto das ereccións municipais aparecen por todos os concellos novas especies políticas. Algunhas son de sobra coñecidas e desaparecen e aparecen en ciclos de 4 anos cunha esperanza de vida aproximada de uns 15 días. Estes son a maioria e todos os coñecemos ben.
Pero en Coruña há unha especie nova nunca antes vista.
Coruña é ao Reino Político o que Australia é ao Reino Animal: están os bichos mais raros, os nunca vistos, os que non poderían aparecer en ningunha outra parte. Coruña é un hábitat único para as especies políticas mais extranas.
Imaxínense ustedes o que debeu de pensar o primeiro europeu que viu un ornitorrinco, ese animal feito con restos de serie: pico de pato, cola de castor, patas de topo e parindo ovos. Pois o mismiño me pasou a min a primeira vez que me atopei co Carlus Marquesis, vulgarmente chamado Carlos Marcos.
O Carlos Marcos tamén está feito con restos de serie: apresentase polo partido galeguista (que reclama a identidade de Galicia como nación), fai toda a campaña en castelán e oposita a alcalde de "La Coruña". Antes de isto foi asesor de Manuel Pérez, ex-alcalde do PP en Vigo.
Ademais, o Carlos Marcos ten unha axencia de publicidade, Inco (porelculotela...), que lle leva toda a campaña e que lle organiza eventos como o de este anuncio publicado hoxe en La Voz de Galicia.
Iso si, o evento é en Palexco e a entrada libre. Aviso: o aforo é limitado!!! chamar para coller un sitio preferente!!!



jueves, 18 de enero de 2007

Arranca

Xa están aquí outra vez as eleccions municipais.
Lembro que nas últimas tivemos a historia do chapapote e había un aquel por saber se os alcaldes do PP seguirían na poltrona ou non. Ao final pasou o que pasa sempre: a maioria seguiron e outros non.
Dos que seguiron uns dixeron que era porque o pobo estaba comprado e era inculto, e outros dixeron que era porque o pobo sabía o que queria e que non habia que mirar só o do chapapote.
Dos que cambiaron uns dixeron que era porque o pobo estaba farto e era soberano, e outros que o pobo non sabía o que quería e que non habia que mirar só o do chapapote.
E no medio de todo esto estaban os independentes. Os independentes se chaman así porque a sua ideoloxía non depende do que pensen, nin depende do que pase no concello, nin depende do que digan os veciños.
Non, xeralmente a sua ideoloxía depende do cacho que pillaran na anterior lexislatura. Así o mesmo independente pode ser de dereitas, de esquerdas ou nacionalista en sucesivas eleccións ou mesmo durante a mesma campaña eleitoral.